Snoekbaars Limburg - Hengelpassie

Hengelliefde
Hengelsportverhalen van vroeger en nu
Hengelsportverhalen van vroeger en nu
Ga naar de inhoud

OP SNOEKBAARS IN NEDERLANDS LIMBURG


Slierten nevel toverden de plas om in een sprookjesachtig tafereel. Het was zaterdag 31 mei en officiële opening van de snoekbaarsvisserij in Nederland. Ik had er reeds een paar weken reikhalzend naar uitgekeken. De avond voordien had ik de gekende stekken op de plas nog even verkend en wist dan ook zonder problemen het heuveltje terug te vinden. Hier stond maar drie meter water, echter snel aflopend naar acht meter en meer, rotsachtig en bezaaid met kleine mosseltjes. Uit ervaring kende ik deze stek als een geliefde verblijfplaats van de familie Zander.

Om er zeker van te zijn dat de boot kon worden geankerd zonder al te veel tijdverlies, wierp ik een kleine boei op de heuvel. Het uitzetten van de ankers was dan ook maar een kwestie van een paar minuten. De hengels lagen reeds opgetuigd in de visboot. Ik had voor een traditionele visserij gekozen met één dobberhengel en één sleephengel. De haken waren van het type benthook nr. 6. De sleper was voorzien van een molen met gevlochten whiplash pro 0,06 mm van Berkley . Een sleeploodje aan een zijlijntje werd op ongeveer een halve meter van de haak tegengehouden door een stoppertje.

Nadat de dobber zo was afgesteld dat het onderste loodje tegen het talud rustte, werd de haak voorzien van een onthoofd dood voorntje, achter de rugvin gehaakt. Een dood visje was ook het aas dat de sleephengel sierde.

Reeds bij de eerste worp wist ik dat het goed zat. De trillende hengeltop verraadde de aanwezigheid van de talloze mossels. Tergend traag werd het dode voorntje langs de bodem gesleept. Een felle ruk net langs de boot betekende al onmiddellijk de eerste aanbeet van de voormiddag, doch een zenuwachtige visser zorgde voor de eerste misser. De tweede worp was het weer raak en ditmaal zat de jager vast. Een kromme hengeltop en een zich fel verwerende vis duidde op een prachtexemplaar, ware het niet dat plots alle weerstand in het niets verdween. Haak weg, schuiflood weg… waarschijnlijk had ik snoek gehaakt. Snel herstellen en proberen om kalm te blijven was de boodschap.

De vierde worp was goed voor de eerste snoekbaars van het nieuwe seizoen. Meer dan zestig centimeter glasoog kwam in de visboot terecht. Even was het rustig doch plots was er weer een harde tik en kon de hengel zich weer krommen. Opnieuw verwisselde een prachtige zestigplusser tijdelijk het natte voor het droge. Bij het terugzetten werd de vis even gerevalideerd door hem in het water een tijdje met de staart vast te houden en naar voor en achter te bewegen tot hij uit eigen beweging en met een krachtige staartslag terug de diepte van de plas opzocht.

Niet ver daarvandaan op de Maas hadden Rudi en Peter zich op de verticaalvisserij gestort, Peter met een zilveren Fin S shad, Rudi met een roze Scatter. Een 45-centimeter snoekbaars had zich alras op Peters’ kunstaas gestort. Luttele minuten later was het de beurt aan Rudi om zijn eerste vis van het nieuwe seizoen te drillen, doch deze speelde het klaar om de speldwartel open te maken en met een double twinexhaak de diepte in te duiken. De voormiddag verstreek snel. Peter en Rudi kregen regelmatig aanbeten. Regelmatig werd er van stek verwisseld en iedere stek leverde wel een visje op. Tot drie keer toe stonden ze samen een snoekbaars te drillen.

Ikzelf hield het ’s middags voor bekeken. Het vrouwtje en de vrienden zijn geen snoekbaarsvissers en die wilden ook wat genieten van hun eerste vakantiedag in Nederland. Nu ja, wat doe je dan als plichtsgetrouwe echtgenoot? Zes snoekbaarzen waren echter wel het resultaat van deze eerste vijf vis-uren en zeker meer dan tien missers hadden, indien het lot me gunstiger gezind was geweest, kunnen resulteren in evenveel vissen.

Dat de snoekbaars die dag echt op het jaagpad was, bewees die ene lelijkerd die mijn aasvisje volgde tot aan het wateroppervlak, om dan een neusje te zetten en opnieuw naar de diepte te verdwijnen. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Voor mezelf trok ik de conclusie dat ik deze eerste voormiddag wel had genoten van mijn visserij doch eerlijkheidshalve dien ik wel te vermelden dat ik ooit beter had gevist.

In de late namiddag kregen Rudi en Peter last van de vele golven die de pleziervaart veroorzaakten en ze besloten om wat kalmer water op te zoeken, richting trailerhelling. Een korte stop onder een brug en in de schaduw leverde nog twee knappe vijftigers op. Ook in het kanaaltje naar de trailerhelling werd even halt gehouden. Rudi’s eerste opwaartse tik was onmiddellijk goed voor een knappe vijftiger, waarna richting startpunt werd gevaren, hetgeen met 25 PK onder de kont geen enkel probleem opleverde. Samen hadden ze deze dag twintig snoekbaarzen gevangen, waarvan elf voor rekening van Rudi. Peter deed het met negen stuks bijna even goed.

De zondag beloofde een snikhete dag te worden en dat werd het ook. De vrienden hadden een uitstapje gepland en mijn visserij zou zich beperken tot een paar uurtjes ’s avonds. In België was het die dag opening van het nieuwe visseizoen en ik moest even aan de vismaten denken. Zij zouden gaan bakken onder die gloedhete zonnekoepel.


Het was omstreeks halfacht ‘s avonds dat ik de plas opvoer, richting mosselstek. De snoekbaars was nog steeds even gretig als op zaterdag. Omstreeks tien uur raasde ik met een blij gevoel terug naar de veilige thuishaven. Vijf snoekbaarzen hadden mijn Belgisch aas niet kunnen weerstaan en lagen nu zeker ergens tegen de bodem van de diepe plas te bekomen van hun hachelijk avontuur.

Snoekbaarzen met dood aas kan je ook prima met een takeltje beoefenen en ook een shadje kan je op die manier vissen. Op deze hengelmethode komen we een andere keer wel eens uitgebreider terug.

Toen we de daaropvolgende vrijdag richting België reden, kon ik op terugblikken op een geslaagde vakantieweek, zeker en naar mijn normen, wat het snoekbaarzen betreft. Een zeventiental uren hengelen op deze prachtvissen, bracht twintig glasogen in het landingsnet. Volgend jaar ga ik zeker en vast terug.

Eddy Schepmans in samenwerking met Rudi Dekeyzer




Copyright - all rights reserved - made by hengelpassie
Terug naar de inhoud