Aasvisjes - Hengelpassie

Hengelliefde
Hengelsportverhalen van vroeger en nu
Hengelsportverhalen van vroeger en nu
Ga naar de inhoud

Over toen en over aasvisjes  (1996)


Eddy Schepmans


We schrijven oktober 1996. Het is haast niet te geloven, doch de tijd gaat razend snel. Voorheen was ik reeds 25 jaar actief aan de waterkant. In het totaal zijn dat 35 jaar van mijn leven. Ik herinner me nog goed mijn eerste vispartijtjes aan de zijde van mijn vader. Samen trokken we naar de Velpe, de Herk en de Vlootgracht, waar ik mijn eerste zeelt mocht verschalken. Op de Velpe visten we af en toe ook op snoek. Mijn vader gebruikte hiervoor een speciale lijn, zeer dik en groen van kleur. Tussen lijn en triple-haak was een kettinkje bevestigd. Deze lijn en een navenant zware en sterke bamboehengel maakten bij een aanbeet het landingsnet vaak overbodig. Heffen en tillen volstond.

Mijn tweede grote visvriend was de Halenaar Georges Collin, indertijd een gekend visser. Ons thuiswater bleef de Velpe. Hij was het die van mij de echte visser maakte. Hij leerde me het verschil kennen tussen een vleesmade en een houtworm. Hij leerde me wat hennep kan betekenen in het leven van een voornvisser. Hij bracht me respect bij voor de natuur aan het water en respect voor wat in deze natuur leeft en zwemt. Georges is reeds vele jaren dood, doch vergeten zal ik hem nooit!

In die 35 jaar heb ik op zowat alles gevist wat in onze Vlaamse rivieren en plassen rondzwemt. Uren en uren heb ik ‘s winters doorgebracht aan de oevers van het Albertkanaal, op jacht naar die vermaarde dikke voorns, soms half bevroren in een temperatuur van twaalf graden onder nul, tot ik er echt ziek van werd. Nachten en nog eens nachten heb ik slapeloos doorgebracht, in de ban van de grote karpers. Ik heb van alles mijn deel gehad. Dat heet dan gelukkig zijn!

Momenteel trek ik veel met José op. Hij was het die mij de ware liefde voor de snoekbaars bijbracht. Samen hebben we spannende uren meegemaakt, zowel in Vlaanderen als in Nederland. Voor José betekent vissen op snoekbaars het gebruik van levende aasvis.

Juist deze levende aasvis heeft heel wat stof doen opwaaien. Ondanks allerhande rapporten, waarin het tegendeel is aangetoond, wordt thans in Nederland een visser met levend aas beschouwd als een dierenbeul die visjes pijnigt en thans is het gebruik ervan verboden! Dat dagelijks tonnen voor consumptie bedoelde zeevissen op beroepsvissersschepen een roemloze verstikkingsdood sterven is blijkbaar niet terzake. Al met al, het sfeervolle beeld van de hengelaar die in een mistige Nederlandse polder zijn aasvisje te water laat, is definitief uit het leven verdwenen. Of de praktijk de theorie volgt durf ik echter te betwijfelen. Laat ons hopen dat men bij ons in Vlaanderen, voor wat de toekomst betreft, wat meer redelijkheid aan de dag legt.

Het is José geweest die mij geleerd heeft dat er geen betere aasvis bestaat dan deze die je zelf vangt. Hij leerde me ook hoe je hem vangt. Natuurlijk is het veel gemakkelijker om naar de hengelsportzaak te trekken en daar je voorraad in te slaan. Aasvisjes zijn echter niet goedkoop en tevens is het niet denkbeeldig dat jouw visjes, zeker in de warmere periodes, vroegtijdig de geest geven. Je kan ze dan nog hoogstens invriezen en nadien als dood aas gebruiken. Neen, een goede aasvis moet levendig en sterk zijn en blaken van gezondheid. Hoe ga je hiervoor tewerk?

Alles begint met een goede voorbereiding. Vooreerst zal je een geschikte plaats dienen te vinden waar de aasvisjes te vangen zijn. Gaat het om visjes die vrij zijn van een wettelijke maat, zoals de grondel, kan dit eventueel op één of ander openbaar water dat deze visjes herbergt. Zoniet ben je verplicht om uit te kijken naar een geschikt privaat water. Niet alle vijvers bezitten een groot bestand aan kleine vis. Uitkijken is hier de boodschap! Heb je een geschikt water gevonden, kan je aan de slag. Wat je nooit mag meenemen is een overlevingsnet. Zeker voor kleine aasvis wordt dit steevast een sterfnet. Zorg steeds voor een emmer met een inhoud van minimaal vijftig of zestig liter water en eentje met een inhoud van ongeveer vijftien liter water. Aan beide emmers wordt een een zuurstofpompje bevestigd en ze dienen reeds voor het vertrek te worden gevuld met zuiver water. Gebruik nooit water van de vijver of sloot waarin je de visjes vangt.  De eerste visjes die je vangt plaats je in de kleine emmer op zuurstof. Wordt het aantal te groot zet je ze over in de grote emmer. Ook hier dan het zuurstofpompje in werking stellen.

De visserij op kleine aasvis is een actieve visserij, waarbij je je vrij moet kunnen bewegen. Laat dus die zware viskist en dat lastig dragende hengelfoedraal maar thuis. Een hengeltje van een viertal meter waaraan je een lijntje bevestigt dat iets korter is dan de hengellengte is je hoofdattribuut. Een doosje met daarin een paar reservelijntjes, wat loodhagel en kleine haakjes (zonder weerhaak), een rolletje visdraad, enkele kleine dobbertjes en een peilloodje, vervolledigen de uitrusting. Een licht stoeltje maakt het je wat makkelijker aan de waterkant en een regenpak moet volstaan om je in geval van regen droog te houden. Het gebruik van een hakensteker is steeds uit den boze. Een gouden tip van José: aan de waterkant bevinden zich duizenden hakenstekers, het is te zeggen, grassprieten.

Als aas kan je bloedworm gebruiken, doch de praktijk heeft uitgewezen dat kleine maden minstens zo goed, zo niet beter zijn. Een eenvoudig zelfbereid deegje is soms ook een uitstekend alternatief. Met voeren moet je zeer zuinig zijn. Enkele kleine snuifjes van een goed wolkend en licht voeder moeten volstaan. Dit voeder maak je zelf of koop je kant en klaar in de hengelsportzaak.

Het enige dat je nu nog rest is een goede observatie van het water. Vaak verraden de aasvisjes hun aanwezigheid door hun speels gedrag.

Bij thuiskomst dien je alle visjes opnieuw in vers en zuiver water te plaatsen. Doe dit, zeker in de beginperiode, dagelijks. Je zal zien dat onze kleintjes heel wat vuil gaan afscheiden en helderder van kleur zullen worden.

Veel succes!

Copyright - all rights reserved - made by hengelpassie
Terug naar de inhoud